Topmenu

Functionaliteit van monocyten bij longtransplantatie patiënten

Onderzoeker(s)

MSc. I. Schreurs
Dr. B. Meek
Dr. E. Oudijk

Categorieën

Longziekten

Onderzoeksuren

1836 uren

Zorg dat wij dit soort onderzoeken mogelijk kunnen maken!

Doneer direct!

Uw donatie komt volledig ten goede aan onderzoek binnen het St. Antonius Ziekenhuis

In Nederland werd de eerste enkelzijdige longtransplantatie uitgevoerd in 1989 en de eerste dubbelzijdige longtransplantatie in 1990, beide vonden plaats in het St. Antonius Ziekenhuis onder leiding van Prof. dr. van den Bosch. We zijn dus een echt kennis- en ervaringscentrum wat betreft longtransplantatie en willen dat graag blijven door te investeren in vernieuwend onderzoek.

Achtergrond onderzoek

Lange termijn overleving na longtransplantatie wordt nog steeds beperkt door de ontwikkeling van chronische afstoting. Ongeveer 50% van de longtransplantatie patiënten komt te overlijden in de eerste vijf jaar na transplantatie. De ontwikkeling van chronische afstoting kenmerkt zich met; ontsteking, obstructie van de luchtwegen door littekenweefsel en het aantrekken van witte bloedcellen.   Belangrijke witte bloedcellen die betrokken zijn bij ontsteking, weefsel reparatie en littekenontwikkeling zijn monocyten. Monocyten worden geproduceerd in het beenmerg en migreren via het bloed naar weefsel in het lichaam waar een ontstekingsproces gaande is. Eenmaal in weefsel ontwikkelt de monocyt zich verder tot macrofaag. De macrofaag is dus de uiteindelijke actieve cel in de long tijdens chronische afstoting.

Indien vermoed wordt dat een longtransplantatie patiënt chronische ontsteking aan het ontwikkelen is, is het (bijna) niet mogelijk materiaal uit de long te verkrijgen. We kunnen wel, door middel van een bloedafname, monocyten in het lab laten uitgroeien tot macrofagen en deze verder onderzoeken. Op deze manier hopen de volgende vragen te kunnen beantwoorden:

  • Wat voor signaalstoffen produceren monocyten/macrofagen?
  • Wat voor type macrofagen ontwikkelen zich uit deze monocyten?
  • Hoe actief zijn de macrofagen?
  • Wordt de functionaliteit en activiteit van de monocyten/macrofagen beïnvloed door medicatie van de patiënt?
  • Hebben monocyten/macrofagen een negatieve of positieve invloed op de ontwikkeling van chronische afstoting?
  • Kunnen monocyten/macrofagen mogelijk een nieuw medicatie aangrijpingspunt zijn?

Doel van het onderzoek

Onze primaire doelstelling is te bepalen of monocyten en macrofagen als biomarker kunnen fungeren voor het ontstaan van chronische afstoting. De uitkomsten van dit onderzoek leiden hopelijk tot nieuwe inzichten in het ziekteproces van chronische afstoting, verbeterde monitoring en (op langere termijn) nieuwe behandelopties.

 

In de bijlage vind u de presentatie over het betreffende onderzoek van de Vriendendagen in juni 2018. Presentatie Vriendendagen 2018

Onderzoeksuren

1836 uren

Zorg dat wij dit soort onderzoeken mogelijk kunnen maken!

Doneer direct!

Uw donatie komt volledig ten goede aan onderzoek binnen het St. Antonius Ziekenhuis.

Anderen manieren om te doneren:

Bedrijven
Particulier

Samen maken we het verschil in de zorg.

Helpt u ook?

ik help graag mee